Wandelen: schrijven

Ik voel mijn voeten op de grond, ik ruik het bos. De wind ruist door de bomen, de zon maakt een lijnenspel op de grond van alle takken. Nu het herfst wordt, proef je haast de aarde: de bladeren ritselen zoals mijn gedachten in mijn hoofd. Ik voel mijn hoofd leeg worden om vervolgens zich opnieuw te vullen met alle indrukken om mij heen. Vragen of gedachten komen opnieuw naar boven, op een andere manier. Mijn gedachten springen nu van vraag naar mogelijke antwoorden, een idee. Er komt een lijn in mijn hoofd: draden van het spinnenweb. Alles krijgt een plek, mijn hoofd wordt helder. Spinnenwebben staan voor mij symbool voor een goede tekst, woorden hangen samen en vormen een sterk geheel. In de herfst zie je steeds meer spinnenwebben: sommigen schitteren in de zon en straks wanneer het koud wordt, steken ze mooi wit af.

Wandelen: doel op zich

Er zijn verschillende redenen waarom mensen wandelen. Je kunt wandelen om andere mensen te ontmoeten en met elkaar van gedachten te wisselen. Zo liep Socrates rond op het marktplein en ging in gesprek met mensen. Kant maakte dagelijks een vast looprondje: mensen konden de klok gelijk zetten op zijn wandeling. Walter Benjamin beschreef de flaneur, de stadse wandelaar, die zich toont aan anderen en die rondkijkt naar allerlei nieuwe uitvindingen. Waarom wandel ik? Om te genieten. Om de ruimte in mijn hoofd te ervaren. Het gaat niet om een doel, het wandelen zelf biedt ruimte. Zo krijg ik mijn hoofd vol gedachten terug naar concrete zaken: het helpt om mijn gedachten te focussen.

Eén ding per dag

Een tip: plan één ding per dag. Wanneer ik mij aan die stelregel houd, geniet ik van elke dag. Natuurlijk heb ik een oneindige lijst van zaken die af moeten, maar voor vandaag heb ik alleen dat ene ding. Wanneer ik dat gedaan heb, heb ik tijd om te genieten, om te wandelen, om extra dingen te doen. Zo voel ik mij de baas van mijn leven. Op deze manier kan ik mij gelukkig voelen, ben ik niet continu moe of ontevreden over alles wat niet af is. Mijn weekschema is overzichtelijk en bij voorkeur leeg. Ik wissel denk en doe dingen af. Wandelen helpt mij om erbij stil te staan dat elke dag een cadeau is. Op een ochtend sprong een ree met een jong uit het bos tevoorschijn. Zij schrok en liep snel weg, het jong had moeite om uit de sloot omhoog te klimmen. De ree wachtte en ik ook, tot het jong weer bij haar was. Een kilometer verderop zaten mensen in hun auto in de file op weg naar hun werk.

Geniet van de herfst

Mijn gedachten dwarrelen: dat hoort bij de herfst, het hoort bij Spinnenweb teksten. Ik geef ze de tijd, laat mijn gedachten de vrije loop. De lijn van het spinnenweb vormt zich.

Het bericht Herfst en spinnen verscheen eerst op Spinnenweb Teksten.

Tussentijd

Solnit gebruikt het woord tussentijd dat is ‘de tijd die nodig is om ergens heen of vandaan te wandelen, van ronddolen, van boodschappen doen’ (p. 13). Ik herken deze tijd omdat ik veel wandel en altijd gebruik maak van het openbaar vervoer. Veel mensen betreuren deze tijd, maar Solnit waardeert tussentijd, net als ik. Wandelen verbindt mensen aldus Solnit en zij illustreert dit met een beschrijving van de vele binnenruimten:

Veel mensen leven tegenwoordig in een achtereenvolgende reeks binnenruimten – thuis, auto, sportschool, kantoor, winkels – die niet met elkaar verbonden zijn. Te voet blijft alles verbonden, want onder het lopen bezet je de plekken tussen die binnenruimten, op dezelfde manier als je die binnenruimten bezet. (p.26)

Wandelen kost tijd!

Lopen is goed voor je, daarover heb ik in een eerder blog geschreven. Lopen is bedrieglijk eenvoudig met allerlei goede effecten. Toch merk ik vaak dat anderen het lastig vinden om wandelen in hun dagelijkse leven in te passen: want lopen kost tijd.
‘Ik heb geen tijd om te wandelen overdag,’ zei mijn vriendin. ‘Ik moet op tijd bij de volgende cliënt zijn.’
‘Ik moet ook op tijd bij mijn afspraken zijn,’ antwoordde ik ‘en omdat ik te voet ga en met het openbaar vervoer kan ik minder afspraken plannen op een dag. Nog een vraag: ga je naar de sportschool?’
‘Zeker’ antwoordde ze ‘en daar ga ik met de auto naar toe. Het zou wel kunnen met de fiets, maar daar heb ik ook te weinig tijd voor: na het werk moet ik nog eten en zorgen dat ik op tijd kom voor de les.’
‘Ik ga niet naar een sportschool, maar dat hoeft volgens mij ook niet want ik loop al veel overdag. Met al dat wandelen naar mijn afspraken heb ik mijn beweging wel, daar spaar ik tijd en geld!’
Verrast keek mijn vriendin mij aan: ‘Zo heb ik daar nog niet over nagedacht.’

Wandelen en denken

Veel dingen gaan in onze maatschappij sneller vanwege allerlei technologieën. Werknemers zijn productiever, maar niet vrijer. We verwachten meer van iemand omdat het sneller kan, sneller moet. Ik houd van een rustig tempo in mijn alledaagse leven en dat herken ik in Solnits Wanderlust:

Het wandelen … creëert een delicaat evenwicht tussen werken en nietsdoen, tussen zijn en doen. Het is lichamelijke arbeid die niets produceert, op gedachten, ervaringen en aankomsten na. (p.21)
Ik houd van wandelen omdat het langzaam gaat, en ik heb het vermoeden dat de geest, net als de voeten, met een tempo van zo’n vijf kilometer per uur functioneert. Als dat zo is beweegt het moderne leven sneller dan de snelheid van het denken of de bedachtzaamheid. (p.27)

Omzien naar elkaar

Wanderlust gaat over de relatie tussen wandelen en denken, over de wildernis, over tuinen, over steden en natuurgebieden. Over pelgrimages, over protestacties, over optochten. Onze lichamen zijn langzaam, kwetsbaar en soms onbetrouwbaar, aldus Solnit.

Eten, rusten, bewegen en het weer ervaren zijn de meest primaire ervaringen van in het bezit van een lichaam zijn, deze ervaring als negatief beschouwen is hetzelfde als biologie en het leven van de zintuigen veroordelen … De wereld bevindt zich niet langer op de schaal van onze lichamen maar op die van onze machines … De afname van het lopen gaat over het gebrek aan ruimte om te wandelen, maar het gaat ook over het gebrek aan tijd…. (p.306-307)

Nog even terug naar Priscilla’s voettocht tegen geweld: haar protest is ook een oproep om naar elkaar om te zien. Wandelen gaat dan over het contact leggen met mensen. Dat vind ik een mooi voorbeeld om te gebruiken in mijn workshops Over eenzaamheid voor vrijwilligers en zorgmedewerkers.

Heb je interesse in een workshop voor jouw organisatie?
Neem vrijblijvend contact op:
– mail info@spinnenwebteksten.nl
– bel 06 1345 8800

Het bericht Wandelen verbindt! verscheen eerst op Spinnenweb Teksten.