Toegang stemlokalen

Jaren geleden kregen wij als Adviesraad Sociaal Domein Borne het verzoek of wij de toegankelijkheid van de stemhokjes wilden beoordelen. Wij besloten in tweetallen de stemhokjes te bezoeken. Wij kregen een uitgebreide vragenlijst mee, een checklist om de toegankelijkheid te meten.

Meten is weten

De breedte van een deur of gang, de hoogte van een drempel, het zijn belangrijke zaken om de toegang voor mensen in een rolstoel mogelijk te maken. De vragen van onze checklist waren echter wel heel gedetailleerd, het ging tot op centimeters achter de komma en procenten van hellingsgraden. Mijn collega raadslid en ik besloten onze meetlat thuis te laten en op het oog te oordelen.

Rolstoel proof 1

Het eerste stemlokaal had een prachtige helling voor mensen in een rolstoel. Net toen wij weg wilden gaan, zagen we in de verte een man in een rolstoel aankomen. We besloten te wachten en te kijken hoe de helling in de praktijk werkte. Tot onze verbazing liet hij de helling links liggen, maar maakte hij gebruik van de winkelingang naast het stemlokaal. Deze had automatische deuren waardoor de man makkelijk naar binnen kon en van daaruit kon hij binnendoor naar het stemlokaal.

Rolstoel proof 2

Het tweede stemlokaal was in een oud schoollokaal op het platteland. Hier was de rolstoel proof niet nodig: we zagen lastige drempels, zware deuren, smalle bochten, kortom een stemlokaal dat duidelijk niet voldeed. Gelijktijdig kwam er een mevrouw in een rolstoel aan en voordat we iets hadden kunnen vragen, stonden de mensen van het stemlokaal al buiten. De een om de deur te openen, de ander om te helpen bij de drempel.

Checklist Inclusie

Een goede vragenlijst over inclusie? Mijn les uit het bovenstaande neem ik daarin mee. Want we kunnen met ons allen de mooiste vragenlijsten bedenken om van alles te meten, maar het gaat volgens mij altijd om twee punten:

1. Inclusie voor wie? Laten we het vooral aan de mensen vragen, die het betreft. Zij hebben ervaring met de praktijk waar het over gaat.
   
2. Inclusie begint in de samenleving en daarom bij ons zelf. Wat doen wij zelf om inclusie mogelijk te maken? Zie ook mijn blog over Fatsoenlijk samenleven.

Het gaat volgens mij om het verhaal achter de cijfers: laten we dat voor ogen houden. Wil je meer weten? Graag denk ik met je mee over een passende aanpak! Neem contact op voor meer informatie.

Het bericht Een checklist voor inclusie? verscheen eerst op Spinnenweb Teksten.

“Ik droom van een samenleving waarin plek is voor iedereen” aldus Ben van der Weide tijdens de bijeenkomst Open je ogen voor mij op 14 mei 2019 in Borne. De bijeenkomst ging over het bespreekbaar maken van onbegrepen gedrag. Dit gedrag kan uiteenlopen van lichte gedragsstoornissen wegens niet aangeboren hersenletsel tot psychopathisch geweld. Iedereen heeft vooroordelen, maar als je er iets meer van af weet, kun je die aannames bijstellen.

Onbegrepen gedrag

Er zijn steeds meer mensen met onbegrepen gedrag. Denk aan mensen met dementie, mensen met psychische problemen en dergelijke. Een aantal inwoners van Borne constateert dat de zorg voor cliënten in Nederland over het algemeen goed geregeld is. Anders ligt dit voor de naasten van de cliënt en daarom is de stichting Zelfregieteam Borne opgericht. De stichting wil haar initiatieven richten op de naaste zonder de cliënt te vergeten. Door zaken bespreekbaar te maken wil het Zelfregieteam Borne tot meer begrip komen en hopelijk tot meer tolerantie naar elkaar toe.

Een steekje los

Op 14 mei namen zo’n 150 mensen uit Borne en omgeving deel aan de themabijeenkomst. Er was het spel Een steekje los, waarbij je aan de hand van vragen, stellingen of foto’s in gesprek ging met elkaar over stigma’s. Dat gaf de nodige gespreksstof. Aansluitend waren er verhalen van ervaringsdeskundigen over hoe zij in hun leven vooroordelen tegenkwamen. Wat mij vooral is bijgebleven, is een korte film, waarin een hond de hoofdrol speelde.

Toevallige ontmoetingen

In deze film gaat hond Joost iedere dag met zijn baasje Henk uit wandelen en ontmoet dan andere honden. Het snuffelen aan elkaar, het wel of niet met elkaar iets doen, het gaat eigenlijk over hoe wij als mensen in ons leven andere mensen ontmoeten. Het thema van deze film was Toevallige ontmoetingen. Het Zelfregieteam biedt wekelijks mensen de mogelijkheid om elkaar in het Kulturhus Borne te ontmoeten en in gesprek te gaan over omgaan met een vooroordeel. Toevallige ontmoetingen heten deze inloopochtenden.

Dromen

Van mij mag het Zelfregieteam Borne vaker iets organiseren, omdat het een prachtvoorbeeld was van hoe je meer oog kunt hebben voor elkaar. Het maakt het taaie beleidsbegrip inclusieve samenleving concreet. Dit is werken aan een samenleving waarin niemand buiten de boot valt en waarin plek is voor iedereen.

Voor meer informatie over het Zelfregieteam Borne, kun je terecht op de website Inloophuis Borne.

Het bericht Oog hebben voor elkaar verscheen eerst op Spinnenweb Teksten.